Menno van Delft, born 1963 in Amsterdam, studied harpsichord, organ and musicology at the Sweelinck Conservatory in Amsterdam, the Royal Conservatory in The Hague and the University of Utrecht. Amongst his professors were Gustav Leonhardt, Bob van Asperen, Piet Kee, Jacques van Oortmerssen and Willem Elders. During his studies Menno van Delft sang Gregorian chant in de “Schola Cantorum Amsterdam” under the inspiring and formative leadership of Wim van Gerven.
In 1988 Menno van Delft was a finalist at the C.Ph.E. Bach Competition in Hamburg and won the clavichord prize. Subsequently he made his debut at the Holland Festival Early Music Utrecht. He has given concerts and master classes throughout Europe and the U.S.A. and made numerous recordings for radio and television. He has been a guest at several Bachfeste of the Neue Bachgesellschaft.
As a continuo player and soloist Menno van Delft performs with Marion Verbruggen, Jaap ter Linden, Pieter Wispelwey, Bart Schneemann, Lucia Swarts and Jacques Zoon and with the Nederlandse Opera, Al Ayre Español, the Nederlands Blazersensemble, Cantus Cölln, the Koninklijk Concertgebouworkest, the Nederlands Kamerkoor and the Nederlandse Bachvereniging. He has recorded for labels such as Globe, Deutsche Harmonia Mundi, Chandos, Channel Classics, Capriccio, EMI and Decca.
For Globe he recorded J.S. Bach's six violin sonatas with Johannes Leertouwer and the Musical Offering with the Schönbrunn Ensemble (Marten Root, Johannes Leertouwer and Viola de Hoog). He also recorded J.S. Bach's Kunst der Fuge and Keyboard Toccatas and took part in a CD project with the complete keyboard works of Jan Pieterszoon Sweelinck, which received a 2003 Edison and the Deutsche Schallplatten Kritik Preis . In 2004 the first of a series of recordings on important historical clavichords was released by Teknon, of sonatas and variations by J.G. Müthel, recorded on the 1763 J.A. Hass clavichord from the Russell Collection in Edinburgh.
In 1992 Menno van Delft founded “Das Zimmermannsche Caffee”, an ensemble that focuses on orchestral and chamber music from the Rococo period. With his vocal ensemble “Jan van Ruusbroec” Menno van Delft performs late renaissance music of composers like William Byrd, Peter Philips and Jan Pieterszoon Sweelinck. He is a founding member and soloist of the New Dutch Academy.
Besides performing, Menno van Delft regularly lectures and publishes on topics such as early keyboard repertoire, performance practice, playing techniques and tuning & temperament.
Together with Siebe Henstra he forms the clavichord duo Der Prallende Doppelschlag and with Stefano Demicheli the harpsichord duo La Bassa Fiamenga.
Since 1995 Menno van Delft has taught harpsichord, clavichord, basso continuo and ensemble playing at the Conservatory of Amsterdam (formerly the Sweelinck Conservatorium)

Menno van Delft (Amsterdam, 1963) studeerde clavecimbel, orgel en muziekwetenschappen aan het Sweelinck Conservatorium te Amsterdam, het Koninklijk Conservatorium te Den Haag en de Rijksuniversiteit Utrecht. Zijn professoren waren Gustav Leonhardt, Bob van Asperen, Piet Kee, Jacques van Oortmerssen en Willem Elders. Tijdens zijn studie zong hij Gregoriaans in de Schola Cantorum Amsterdam onder de vormende leiding van Wim van Gerven.

In 1988 was Menno van Delft finalist op het C.Ph.E. Bach - Concours in Hamburg en won aldaar de clavichordprijs. Een jaar later maakte hij zijn debuut op het Holland Festival Oude Muziek te Utrecht. Hij gaf concerten en masterclasses in heel Europa en de Verenigde Staten, maakte talrijke opnamen voor radio en televisie en was te gast op diverse Bachfeste van de Neue Bachgesellschaft.

Als continuospeler en solist concerteert hij met het Schönbrunn Ensemble, Marion Verbruggen, Jaap ter Linden, Pieter Wispelwey, Bart Schneemann, Lucia Swarts en Jacques Zoon en met de Nederlandse Opera, Al Ayre Español, Combattimento Consort, Nederlands Blazersensemble, Cantus Cölln, Koninklijk Concertgebouworkest, Nederlands Kamerkoor, Nederlandse Bachvereniging en nam op voor de labels Globe, Harmonia Mundi, Chandos, Channel Classics, Capriccio, EMI en Decca.

Menno van Delft maakte diverse opnamen met werken van J.S. Bachs: de zes vioolsonates (met Johannes Leertouwer), het Musikalisches Opfer (met het Schönbrunn Ensemble - Marten Root, Johannes Leertouwer en Viola de Hoog), de Kunst der Fuge en de klaviertoccata’s. Ook werkte hij mee aan een integrale opname van de klavierwerken van Jan Pieterszoon Sweelinck, ondermeer onderscheiden met een Edison 2003 en de Deutsche Schallplatten Kritik Preis. In 2004 verscheen bij het label Teknon de eerste van een reeks clavichordopnamen op belangrijke historische instrumenten: Sonates en Variaties van Johann Gottfried Müthel op het Hass-clavichord (1763) uit de Russell-Collection in Edinburgh.

In 1992 richtte Menno van Delft Das Zimmermannsche Caffee op, een ensemble dat zich specialiseert in orkestrale en kamermuzikale werken uit de rococo. Met zijn vocale ensemble Jan van Ruusbroec voert Menno van Delft renaissancemuziek uit van componisten als William Byrd, Jan Pieterszoon Sweelinck en Peter Philips. Sinds de oprichting in 2001 is Menno van Delft continuospeler en solist van de "New Dutch Academy".

Menno van Delft geeft lezingen en publiceert over onder-werpen als het vroege klavierrepertoire, uitvoeringspraktijk, klaviertechniek en stemmen & stemmingen.

Met Siebe Henstra vormt hij het clavichord-duo De Prallende Doppelschlag en met Stefano Demicheli (Turijn) het clavecimbel-duo La Bassa Fiamenga. Sinds 1995 doceert Menno van Delft clavecimbel, clavichord, basso continuo en ensemble spel aan het Conservatorium van Amsterdam.

Menno van Delft , geboren 1963 in Amsterdam, studierte Cembalo, Orgel und Musikwissenschaften am Sweelinck Konservatorium in Amsterdam, am Königlichen Konservatorium in den Haag und an der Universität Utrecht. Seine Lehrer waren unter Anderen Gustav Leonhardt, Bob van Asperen, Piet Kee, Jacques van Oortmerssen und Willem Elders. In seiner Studienzeit sang Menno van Delft Gregorianischen Gesang in der „Schola Cantorum Amsterdam“ unter der anregenden und formenden Leitung von Wim van Gerven.

1998 war Menno van Delft Finalist beim C. Ph. E. Bach Wettbewerb in Hamburg und gewann den Clavichord Preis. Daraufhin debütierte er beim Holland Festival Early Music in Utrecht. Er gab Konzerte und Meisterkurse in ganz Europa und den USA und machte zahlreiche Aufnahmen für Radio und Fernsehen. Er war zu Gast bei einigen Bachfesten der Neuen Bachgesellschaft.

Als Continuospieler und Solist tritt Menno van Delft mit Marion Verbruggen, Jaap ter Linden, Pieter Wispelwey, Bart Schneemann, Lucia Swarts und Jacques Zoon auf sowie mit der Nederlandse Opera, Al Ayre Espanol, Nederlands Blazersensemble, Cantus Cölln, Koninklijk Concertgebouw-orkest, Nederlands Kamerkoor und der Nederlandse Bachvereniging und machte Aufnahmen für Plattenfirmen wie Globe, Deutsche Harmonia Mundi, Chandos, Channel Classics, Capriccio, EMI und Decca.

Für die Plattenfirma Globe nahm er J. S. Bachs sechs Vilinsonaten mit Johannes Leertouwer und Das Musikalische Opfer mit dem Schönbrunn Ensemle ( Marten Root, Johannes Leertouwer und Vola de Hoog) auf. Menno van Delft nahm J. S. Bachs “Kunst der Fuge” und die Toccaten für Tasteninstrument auf und nahm an einem CD Projekt teil mit dem Gesamtklavierwerk von Jan Pieterszoon Sweelinck, das 2003 den Edison und Deutsche Schallplatten Kritik Preis erhielt. In 2004 wurde bei Teknon die Erste einer Serie von Aufnahmen auf wichtigen historischen Clavichorden herausgegeben: Sonaten und Variationen von J.G. Müthel auf dem Clavichord von J.A. Hass (Bj. 1763) der Russell Collection in Edinburgh.

1992 gründete Menno van Delft „Das Zimmermannsche Caffee“, ein Ensemble das sich auf orchestrale und kammermusikalische Werke der Rokokoperiode konzentriert. Mit seinem Vokalensemble „Jan van Ruusbroec“ führt Menno van Delft späte Rennaissancewerke von Komponisten wie William Byrd, Peter Philips und Jan Pieterszoon Sweelinck auf.Er is Gründungsmitglied und Solist der New Dutch Academy.

Neben dem Aufführen betätigt Menno van Delft sich regelmäßig als Lektor und Herausgeber zu Themen wie der alten Musik für Tasteninstrumente, Aufführungspraxis, Spieltechniken und Stimmung & Temperierung.

Zusammen mit Siebe Henstra formt er das Clavichord Duo „Der Prallende Doppelschlag“ und mit Stefano Demicheli das Cembaloduo „La Bassa Fiamenga“. Seit 1995 unterrichtet Menno van Delft Cembalo, Clavichord, Basso Continuo und Ensemblespiel am Conservatorium van Amsterdam ( früher Sweelinck Conservatorium).

(translation by Fabiola Hallen)

Menno van Delft, nacido en 1963 en Amsterdam, estudió clave, órgano y musicología en el Conservatorio Sweelinck de Amsterdam, el Real Conservatorio de La Haya y la Universidad de Utrecht. Entre sus profesores se cuentan Gustav Leonhardt, Bob van Asperen, Piet Kee, Jacques van Oortmerssen y Willem Elders. Durante sus estudios Menno van Delft cantó Gregoriano en la "Schola Cantorum Amsterdam" bajo la inspirada y formativa guía de Wim van Gerven.

En 1988 Menno van Delft fue finalista en el concurso "C.Ph.E.Bach" en Hamburgo y ganó el primer premio en Clavicordio. Subsecuentemente hizo su debut en el Festival Holandés de Música Antigua de Utrecht. Dio conciertos y clases magistrales en Europa y EEUU e hizo numerosas grabaciones para radio y televisión. Fue invitado a diversos Encuentros Bach de la Nueva Sociedad Bach.

Como intérprete de bajo continuo y solista, Menno van Delft se presenta con Marion Verbruggen, Jaap ter Linden, Pieter Wispelwey, Bart Schneemann, Lucia Swarts y Jacques Zoon y con la Opera Holandesa, Al Ayre Español, Nederlands Blazersensemble, Cantus Cölln, Koninklijk Concertgebouw-orkest, Nederlands Kamerkoor, Nederlandse Bachvereniging y ha grabado para sellos como Globe, Deutsche Harmonia Mundi, Chandos, Channel Classics, Capriccio, EMI y Decca.

Para el sello Globe ha registrado las seis sonatas para violín de J.S.Bach junto a Johannes Leertouwer y la Ofrenda Musical con el Ensemble Schönbrunn (Marten Root, Johannes Leertouwer y Viola de Hoog). Menno van Delft grabó el Arte de la Fuga y las Toccatas de J.S.Bach y formó parte del proyecto de la obra completa para teclado de Jan Pieterszoon Sweelinck, que ha recibido el premio Edison 2003 y el Premio de la Crítica de Disco Alemana. En 2004 la primera de una serie de grabaciones en importantes clavicordios históricos fue editada por Teknon: Sonatas y Variaciones de J.G.Müthel en el instrumento de 1763 construido por J.A.Hass, de la Colección Russell de Edinburgo.

En 1992 Menno van Deflt fundó “Das Zimmermannsche Caffee”, un conjunto que se concentra en música orquestal y de cámara del período Rococó. Con su grupo vocal “Jan van Ruusbroec” Menno van Delft dirige música del Renacimiento tardío de compositores como William Byrd, Peter Philips y Jan Pieterszoon Sweelinck. El es miembro fundador y solista de la New Dutch Academy.

Aparte de ejecutar, Menno van Delft da regularmente conferencias y publica en temas como el repertorio temprano de música para teclado, prácticas de ejecución y Afinación & temperamento.

Junto a Siebe Henstra forma el duo de calvicordios Der Prallende Doppelschlag y con Stefano Demicheli el duo de claves La Bassa Fiamenga. Desde 1995 Menno van Delft enseña clave, clavicordio, bajo continuo y música de cámara en el Conservatorio de Amsterdam (anteriormente Conservatorio Sweelinck)

(translation by Guillermo Brachetta)

Menno van Delft è nato nel 1963 ad Amsterdam ed ha studiato clavicembalo, organo e musicologia al Sweelinck Conservatory in Amsterdam , al Royal Conservatory di The Hague e all'Università di Utrecht. Fra i suoi professori figurano Gustav Leonhardt, Bob van Asperen, Piet Kee, Jacques van Oortmerssen  e Willem Elders. Durante i suoi studi  Menno van Delft è stato cantore gregoriano nella “Schola Cantorum Amsterdam”, sotto la direzione estremamente formativa ed artisticamente pregnante di Wim van Gerven.

Nel 1988 Menno van Delft  è stato finalista al corcorso "C.Ph.E. Bach" di Hamburg ed ha vinto il premio dedicato al clavicordo. Conseguentemente ha fatto il suo debutto al festival di musica antica olandese "Oude Muziek" di  Utrecht . Ha intrapreso una frenetica attività concertistica e didattica, dando master classes in tutta Europa e Stati Uniti d'America e facendo numerose registrazioni per radio e televisioni. E' stato ospite parecchie volte al Bachfeste of the Neue Bachgesellschaft.

Come continuista e solista Menno van Delft  si esibisce con Marion Verbruggen , Jaap ter Linden , Pieter Wispelwey , Bart Schneemann , Lucia Swarts e Jacques Zoon e poi con Nederlandse Opera, Al Ayre Español, Nederlands Blazersensemble, Cantus Cölln, Koninklijk Concertgebouw-orkest, Nederlands Kamerkoor, Nederlandse Bachvereniging. Ha registrato per case discografiche quali Globe, Deutsche Harmonia Mundi, Chandos, Channel Classics, Capriccio, EMI and Decca.

Per la casa discografica Globe ha registrato le sei sonate per violino e clavicembalo di Johann Sebastian Bach con Johannes Leertouwer e L'Offerta musicale con Schönbrunn Ensemble ( Marten Root , Johannes Leertouwer e Viola de Hoog ). Menno van Delft  ha registrato  L'Arte della fuga e le toccate per clavicembalo di J.S. Bach ed ha preso parte ad un progetto discografico dell'opera omnia di Jan Pieterszoon Sweelinck che nel 2003 ha ricevuto l'Edison ed il premio della critica discografica tedesca (Deutsche Schallplatten Kritik Preis). Nel 2004 la prima di una serie di registrazioni su importanti clavicordi storici è uscita alle stampe per la casa discografica Teknon: sonate e variazioni di J.G. Müthel sul clavicordo J.A. Hass del 1763 della Russell Collection di Edinburgh.

Nel 1992 Menno van Delft  ha fondato “Das Zimmermannische Caffee”: un gruppo specializzato in musica da camera e nel repertorio orchestrale del periodo rococò. Con il suo gruppo vocale “Jan van Ruusbroec” Menno van Delft  esegue musica del tardo rinascimento di compositori quali William Byrd, Peter Philips e Jan Pieterszoon Sweelinck. E' membro fondatore e solista della New Dutch Academy .

Affianco all'attività concertistica Menno van Delft tiene regolarmente conferenze e pubblica saggi su argomenti quali il repertorio antico per tastiera, tecnica tastieristica, accordatura e temperamenti.

Insieme a  Siebe Henstra ha formato il duo clavicordistico "Der Prallende Doppelschlag" e insieme a Stefano Demicheli il duo clavicembalistico "La Bassa Fiamenga". Dal 1995 Menno van Delft  insegna clavicembalo, clavicordo, basso continuo e musica da camera al Sweelinck Conservatorium di Amsterdam.

(translation by Stefano Maria Demicheli)

Menno van Delft nasceu em Amesterdão no ano de 1963.

Estudou cravo, órgão e musicologia no Sweelinck Conservatorium da mesma cidade, no Conservatório Real de Haia e na Universidade de Utrecht.   Teve como professores Gustav Leonhardt, Bob van Asperen, Piet Kee, Jacques van Oortmerssen e Willem Elders. Durante os seus estudos fez parte da Schola Cantorum Amsterdam, sob a direcção de Wim van Gerven, como intérprete de canto gregoriano.

Em 1988 foi finalista do Concurso C. P. E. Bach em Hamburgo, tendo obtido o primeiro prémio na categoria de clavicórdio. Após este concurso, fez as suas primeiras aparições no Festival de Música Antiga de Utrecht. Deu numerosos recitais e masterclasses por toda a Europa e Estados Unidos da América, e realizou gravações para a rádio e televisão. Foi intérprete convidado de muitas Bachfeste da Neue Bachgesellschaft .

Como solista ou na função de baixo contínuo, tocou com Marion Verbruggen, Jaap ter Linden, Pieter Wispelwey, Bart Schneemann, Lucia Swarts e Jacques Zoon, e ainda com a Nederlandse Opera , Al Ayre Español , Nederlands Blazersensemble , Cantus Cölln , Koninklijk Concertgebouw-orkest , Nederlands Kamerkoor , Nederlandse Bachvereniging . Gravou para as editoras Globe , Deutsche Harmonia Mundi , Chandos , Channel Classics , Capriccio , EMI e Decca .

Para a Globe , gravou as seis sonatas para violino e cravo de J. S. Bach com o violinista Johannes Leertouwer, e ainda a Oferenda Musical do mesmo compositor com o Schönbrunn Ensemble , do qual fazem parte, para além do referido violinista, o flautista Marten Root e a violoncelista Viola de Hoog. Gravou Die Kunst der Fuge de J. S. Bach bem como as suas toccatas para cravo e ainda a obra completa de Jan Pieterszoon Sweelinck, tendo recebido o Deutsche Schallplatten Kritik Preis , na sua edição de 2003.   Em 2004, pela mão da editora Teknon , realizou a primeira série de gravações em clavicórdios históricos: sonatas e variações de J. G. Müthel num clavicórdio datado de 1763, construído por J. A. Hass, e que é parte da colecção Russell de Edimburgo.  

Em 1992, fundou o Das Zimmermannsche Caffee , conjunto que foca as suas interpretações no periodo Rococó. Com o ensemble vocal Jan van Ruusbroec , interpreta obras do periodo renascentista de compositores como William Byrd, Peter Philips e Jan Pieterszoon Sweelinck. É solista e membro fundador da New Dutch Academy .  

Para além da sua vasta actividade de concertista, é regularmente convidado para palestras no âmbito da música antiga de tecla, em que aborda temas como repertório, execução e prática, técnica, ou afinação e temperamento dos instrumentos de tecla.  

Em conjunto com Siebe Henstra, formou o duo de clavicórdios Der Prallende Doppelschlag , e com Stefano Demicheli, o duo de cravos La Bassa Fiamenga .   É professor de cravo, clavicórdio, baixo contínuo e música de câmara no Conservatório de Amesterdão (outrora apelidado de Sweelinck Conservatorium), onde lecciona desde 1995.

(translation by Nuno Oliveira)

Menno van Delft, urodził się w roku 1963 w Amsterdamie. Studiował grę na klawesynie i organach w Konserwatorium im. J. P. Sweelincka w Amsterdamie, Konserwatorium Królewskim w Hadze oraz muzykologię na Uniwersytecie w Utrechcie. Wśród jego nauczycieli byli Gustav Leonhardt, Bob van Asperen, Piet Kee, Jacques van Oortmerssen i Willem Elders. Podczas studiów Menno van Delft należał do zespołu “Schola Cantorum Amsterdam”, zajmując się wykonawstwem chorału gregoriańskiego pod inspirującym i fachowym kierownictwem Wima van Gerven.

W 1988 roku Menno van Delft był finalistą konkursu C.Ph.E. Bacha w Hamburgu i wygrał tam nagrodę w kategorii klawikordu. Wkrótce po tym zadebiutował na Festiwalu Muzyki Dawnej w Utrechcie. Koncertuje i uczy na kursach mistrzowskich w Europie i Stanach Zjednoczonych. Dokonał licznych nagrań dla radia i telewizji. Wielokrotnie występował w ramach Dni Bachowskich (Bachfeste) organizowanych przez Neue Bachgesellschaft.

Działa jako solista i kameralista, współpracując z Marion Verbruggen, Jaapem ter Linden, Pieterem Wispelweyem, Bartem Schneemannem, Lucią Swarts and Jacquesem Zoonem oraz Nederlandse Opera, Al Ayre Español, Nederlands Blazersensemble, Cantus Cölln, Koninklijk Concertgebouw-orkest, Nederlands Kamerkoor i Nederlandse Bachvereniging. Nagrywa dla wytwórni fonograficznych takich jak „Globe”, „Deutsche Harmonia Mundi”, „Chandos”, „Channel Classics”, „Capriccio”, „EMI” i „Decca”.

Dla „Globe” Menno van Delft dokonał wraz z Johannesem Leertouwerem nagrania sześciu sonat skrzypcowych J.S. Bacha oraz Musikalisches Opfer z „Schönbrunn Ensemble” (Marten Root, Johannes Leertouwer i Viola de Hoog). Nagrał również Kunst der Fuge oraz Toccaty BWV 910-916 J.S.Bacha. Wziął udział w projekcie fonograficznym rejestrującym wszystkie dzieła klawiszowe Jana Pieterszoona Sweelincka, nagrodzonym w 2003 roku nagrodą Edisona oraz Deutsche Schallplatten Kritik Preis. W 2004 roku wydał pierwszą płytę z serii poświęconej zabytkowym klawikordom, zawierającą sonaty i wariacje J.G. Müthela na klawikordzie J.A. Hassa z 1763 z The Russell Collection w Edynburgu dla firmy „Teknon”

W 1992 Menno van Delft założył “Das Zimmermannsche Caffee”, zespół koncentrujący się na repertuarze okresu Rokoka. Wraz ze swym zespołem wokalnym “Jan van Ruusbroec” wykonuje również muzykę późnego Renesansu – kompozytorów takich jak William Byrd, Peter Philips oraz Jan Pieterszoon Sweelinck. Menno van Delft jest jednym z założycieli oraz solistą zespołu “The New Dutch Academy”.

Poza aktywną działalnością koncertową Menno van Delft regularnie wykłada i wydaje publikacje z dziedziny dawnego repertuaru na instrumenty klawiszowe, dawnych praktyk wykonawczych, techniki gry oraz zagadnień dotyczących strojenia i temperacji historycznej.

Wraz z Siebe Henstra Menno van Delft stanowi duo klawikordowe „Der Prallende Doppelschlag”, zaś ze Stefano Demichelim duo klawesynowe „La Bassa Fiamenga”. Od 1995 Menno van Delft prowadzi zajęcia gry na klawesynie, klawikordzie, basso continuo oraz kameralistyki w Conservatorium van Amsterdam (dawnym Konserwatorium im. J.P. Sweelincka).

(translation by Maria Erdman)

Menno van Delft (s. 1963, Amsterdam) opiskeli cembalon- ja urkujensoittoa sekä musiikkitiedettä Amsterdamin Sweelinck-Konservatoriossa, Haagin Kuninkaallisessa Konservatoriossa ja Utrechtin yliopistossa mm. Gustav Leonhardtin, Bob van Asperenin, Piet Keen, Jacques van Oortmerssenin ja Willem Eldersin johdolla. Opintojensa aikana Menno van Delft myös lauloi Amsterdamin gregoriaanisessa Schola Cantorumissa Wim van Gervenin johdolla.

Vuonna 1988 Menno van Delft oli Hampurin C.Ph.E.Bach-kilpailun finalisti ja voitti klavikordipalkinnon. Vuotta myöhemmin hän debytoi Utrechtin vanhan musiikin festivaalilla. Hän on sittemmin konsertoinut ja opettanut mestarikursseilla kaikkialla Euroopassa ja USA:ssa, sekä tehnyt lukuisia radio- ja televisionauhoituksia. Hän on esiintynyt lukuisia kertoja Neue Bachgesellschaftin Bachfest-musiikkijuhlilla.
Continuosoittajana ja solistina Menno van Delft esiintyy useiden solistien, kuten Marion Verbruggen, Jaap ter Linden, Pieter Wispelwey, Bart Schneemann, Lucia Swarts, Jacques Zoon, ja yhtyeiden kanssa, kuten Nederlandse Opera, Al Ayre Español, Nederlands Blazerensemble, Cantus Cölln, Concert-gebouw-orkesteri ja Alankomaiden kamarikuoro sekä Bach-yhdistys. Hän on levyttänyt monille levy-yhtiöille, kuten Globe, Deutsche Harmonia Mundi, Chandos, Channel Classics, Capriccio, EMI ja Decca.

Menno van Delft on levyttänyt Globe-yhtiölle J.S.Bachin kuusi viulusonaattia yhdessä Johannes Leertouwerin kanssa sekä Musikalisches Opferin yhdessä Schönbrunn Ensemblen (Marten Root, Johannes Leertouwer ja Viola de Hoog) kanssa. Hän on lisäksi levyttänyt Bachin Kunst der Fugen ja klaveeritoccatat sekä osallistunut J.P.Sweelinckin kosketinsoitinteosten kokonaislevytysprojektiin, joka palkittiin vuonna 2003 Edison- ja Deutsche Schallplatten Kritik Preis –palkinnoilla. Vuonna
2004 julkaisi Teknon ensimmäisen osan merkittävien historial-listen klavikordien levytyssarjasta: J.G.Müthelin sonaatit ja variaatiot vuoden 1763 J.A.Hass –klavikordilla, joka kuuluu Edinburghin Russel–kokoelmaan.

Vuonna 1992 Menno van Delft perusti Das Zimmermannsche Caffee- soitinyhtyeen, joka keskittyy rokokooajan orkesteri- ja kamarimusiikkiin. Lauluyhtyeensä Jan van Ruusbroecin kanssa hän esittää myöhäistä renessanssimusiikkia säveltäjiltä kuten William Byrd, Peter Philips ja J.P.Sweelinck. Hän on New Dutch Academyn perustajajäsen ja solisti.

Konsertoimisen ohella Menno van Delft luennoi säännöllisesti sekä kirjoittaa aiheinaan varhainen kosketinsoitinohjelmisto, esityskäytännöt, soittotekniikat ja viritysjärjestelmät. Yhdessä Siebe Henstran kanssa hän muodostaa klavikordiduon Der Prallende Doppelschlag ja yhdessä Stefano Demichelin kanssa cembaloduon La Bassa Fiamenga. Vuodesta 1995 lähtien Menno van Delft opettaa
cembalon- ja klavikordinsoittoa, basso continuota ja yhtye-soittoa Amsterdamin Konservatoriossa (entinen Sweelinck-Konservatorio).

(translation by Christian Ahlskog)

Menno van Delft, né à Amsterdam en 1963, étudia le clavecin, l’orgue et la musicologie au « Sweelinck Conservatorium » d’Amsterdam, au conservatoire royal de La Haye, et à l’Université d’Utrecht notamment auprès de Gustav Leonhardt, Bob van Asperen, Piet Kee, Jacques van Oortmerssen et Willem Elders. Pendant ses études, il pratiqua le chant grégorien à la « Schola Cantorum Amsterdam », sous la direction de Wim van Gerven.

En 1988, Menno van Delft fut finaliste du concours C.Ph.E. Bach de Hamburg, et remporta le prix de clavicorde. L’annee suivante, il commenca sa carrière au Festival Hollandais de Musique Ancienne à Utrecht. Depuis lors, il a donné des concerts et masterclasss dans toute l’Europe, et aux Etats-Unis, a réalisé de nombreux enregistrements pour la radio et la télévision, et fut l’invité de diverses «Bachfeste »de la « Neue Bachgesellschaft ».

En tant que continuiste, et comme soliste, il se produit avec l’ensemble « Schönbrunn », Marion Verbruggen, Jaap ter Linden, Pieter Wispelwey, Bart Schneemann, Lucia Swarts et Jaques Zoon, et avec le Nederlandse Opera, « Al Ayre Expanol », Combatimento Consort, le Nederlands Blazersensemble, Concerto Cölln, le Koninklijk Concertgebouworkest, le Nederlands Kamerorkest, la Nederlandse Bachvereniging, et a enregistré pour les labels Globe, Harmonia Mundi, Chandos, Chanel Classics, Capriccio, EMI et Decca.

Menno van Delft a réalisé divers enregistrements d’oeuvres de J.S. Bach : les six sonates pour violon et clavecin obligé avec Johannes Leertouwer, l’Offrande Musicale avec l’ensemble Schönbrunn (Marten Root, Johannes Leertouwer et Viola de Hoog), l’Art de la Fugue et les Toccatas pour clavier. Il participa aussi à l’integrale des œuvres pour clavier de Jan Pieterszoon Sweelinck, enregistrement qui fut récompensé entre autres par un Edison 2003, et le « Deutsche Schallplatten Kritik Prix ». En 2004 est paru chez Teknon le premier volume d’une série d’enregistrements sur d’importants clavicordes historiques: il s’agit des Sonates et Variations de J.G. Müthel, sur le clavicorde de Hass (1763) de la Russell Collection, à Edimbourg.

En 1992  Menno van Delft fonda « Das Zimmermannische Caffee », un ensemble qui s’est spécialisé dans les œuvres orchestrales et de chambre de la période Rococco. Avec son ensemble vocal « Jan van Ruursbroec », Menno van Delft exécute de la musique de la renaissance tardive, de compositeurs tels W. Byrd, Peter Philips et Jan Pieterszoon Sweelinck.

Depuis sa fondation en 2001, Menno van Delft est continuiste et soliste de la « New Dutch Academy ».

Menno van Delft donne régulièrement des conférences et réalise des publications sur des sujets tels que le répertoire pour clavier de 1500 à 1800, la pratique de l’interprétation, les techniques de jeu, les tempéraments et l’accord.

Avec Siebe Henstra, il a fondé le duo de clavicordes « Der Prallende Doppelschlag », et avec Stefano Demicheli (Turin), le duo de clavecins « la Bassa Fiamenga ».
Depuis 1995, Menno van Delft enseigne le clavecin, le clavicorde, la basse continue et la musique de chambre au Conservatoire d’Amsterdam (anciennement Conservatoire Sweelinck).

(translation by Julien Wolfs)

Менно ван Дельфт родился в 1963 г. в Амстердаме, получил образование по классу клавесина, органа и музыковедения в консерватории им. Свелинка в Амстердаме, в Королевской консерватории в Гааге, а также в Утрехтском университете. Среди его учителей — Густав Леонхардт, Боб ван Асперен, Пит Кей, Жак ван Оортмерссен и Виллем Элдерс. В период обучения он также занимался грегорианским пением в «Schola Cantorum Amsterdam» под талантливым руководством Вима ван Гервена.

В 1988 г. Менно ван Дельфт становится финалистом конкурса К.Ф.Э.Баха в Гамбурге и лауреатом премии по клавикорду. Одновременно он дебютирует на фестивале старинной музыки в Утрехте. Кроме многочисленных концертов и мастерклассов по Европе и США. Он также делает ряд записей на радио и телевидении. Многократно являлся приглашённым исполнителем на фестивале «Bachfesten der Neuen Bachgesellschaft».

Как солист и ансамблист работает совместно с такими музыкантами как Марион Вербрюгген, Яап тер Линден, Питер Виспелви, Барт Шнейманн, Лусиа Свартс и Жак Зоон, а также с такими коллективами как «Нидерландская опера», «Al Ayre Español», «Нидерландский духовой ансамбль», «Cantus Cölln», оркестром «Concert-gebouw», Нидерландским камерным хором и баховским обществом. Осуществил ряд звукозаписей для фирм «Globe», «Deutsche Harmonia Mundi», «Chandos», «Channel Classics», «Capriccio», «EMI» и «Decca».

Совместно с Йоханнесом Лейтувером для фирмы «Globe» он записал шесть скрипичных сонат И.С.Баха, а также «Музыкальное приношение» с «Schönbrunn Ensemble» (Мартен Роот, Йоханнес Лейтувер и Виола де Хоог). Кроме того, Менно ван Дельфт записал «Искусство фуги» и клавирные токкаты (BWV 910-916) И.С.Баха, а также принял участие в cd-проекте, посвящённому выпуску записей полного собрания клавирных сочинений Яна Питерсона Свелинка, получившем в 2003 г. призы Эдисона и «Deutsche Schallplatten Kritik Preis». В 2004 г. увидела свет первая серия записей на важнейших исторических клавикордах, выпущенная фирмой «Teknon»: сонаты и вариации И.Г.Мютеля на клавикорде 1763 г. работы И.А.Хасса из коллекции Рассела в Эдинбурге.

В 1992 г. Менно ван Дельфт основал «Das Zimmermannsche Caffee»,— ансамбль, специализирущийся на камерной и оркестровой музыке периода рококо. Вместе с вокальным ансамблем «Ян ван Руусбрук» Менно ван Дельфт исполняет музыку периода позднего Возрождения таких композиторов, как Виллиам Бёрд, Питер Филипс и Ян Питерсон Свелинк. Является членом-основателем «Новой Голландской Академии».

Кроме исполнительской деятельности, Менно ван Дельфт регулярно читает лекции и публикует работы о старинном клавирном репертуаре, исполнительской практике, технике игры, а также темперации и настройке инструментов.
Вместе с Зибе Хенстра он — участник клавикорд-дуэта «Der Prallende Doppelschlag», а вместе со Стефано Демикели — клавесинного дуэта «La Bassa Fiamenga». С 1995 года Менно ван Дельфт преподаёт клавесин, клавикорд, basso continuo и ансамбль в Амстердамской консерватории им. Свелинка.

(translation by Julia Tamminen)